Камунальнікі Быхава самі ствараюць умовы для ўзнікнення несанкцыянаваных звалак

У Быхаве камеры фотазапісу зафіксавалі парушальнікаў, а заадно і месца, у якое несанкцыянаваная звалка гарманічна ўпісваецца.

У Быхаве змагаюцца з несанкцыянаванымі звалкамі фотапасткамі, караюць грамадзян за парушэнні прыродаахоўнага заканадаўства і сыплюць прымаўкамі кшталту «Не сарыце там, дзе жывяце» або «Чыста не там, дзе прыбіраюць». Пры гэтым галоўным змагаром са смеццем лічыцца мясцовае УКП «Быхаўскі жылкамгас».

Раённая газета паведамляе, што «на мінулым тыдні аб’ектывы фотакамер зафіксавалі адразу некалькі парушэнняў. Быхаўчане на асабістым аўтатранспарце вывезлі бярвенне, будаўнічае смецце і старую мэблю на кантэйнерныя пляцоўкі, размешчаныя на Белагорскіх могілках і прызначаныя для рытуальных патрэб».

Камеры фотафіксацыі аказаліся справай аб’ектыўнай. Яны зафіксавалі не толькі парушальнікаў і іх смецце, але і агульны выгляд тэрыторыі вакол так званай пляцоўкі.

Чаго грахі ўтойваць? Першае жаданне, якое выклікае гэтае месца – акурат выкінуць тут смецце, бо маслам кашы ўжо не сапсуеш, а горш, чым ёсць, ужо не будзе.

Ледзь жывая агароджа могілак, пад’езд, які выглядае як выдатная ілюстрацыя бездарожжа – усё гэта таксама сфера адказнасці камунальнікаў.

Трэба адзначыць, што закрытыя Белагорскія могілкі – даўні галаўны боль мясцовых уладаў.

Ніякія камеры фотафіксацыі не выправяць бязладдзя, што пануе на габрэйскіх пахаваннях. Цытаванне народных мудрасцяў не дапаможа разабрацца з аварыйнымі дрэвамі-гігантамі, што не спілоўваліся дзесяцігоддзямі, а лоўля парушальнікаў ніяк не паўплывае на стан агароджы.

Дарэчы, быхаўчанам даўно абяцалі новыя могілкі: з добрымі пад’ездамі, распланаванымі дарожкамі і іншымі элементамі цывілізацыі.

Аднак усе планы рухнулі пасля затрымання ў сакавіку дырэктара УКП «Быхаўскі жылкамгас».

А цяпер улады Быхава выкарыстоўваюць казкі пра фотафіксацыю, каб адцягнуць увагу насельніцтва ад сапраўды значных праблем, якія яны не ў стане вырашыць.

Фота быхаўскай раённай газеты “Маяк Прыдняпроўя”.

Кладбищенский ужас в Могилеве – мужчина получил травму, наткнувшись на ограду могилы

Происшествие на Петропавловском кладбище Могилева – человек прыгал через забор и наткнулся на штырь ограды.

За час до полуночи 18 сентября в МЧС Могилева поступило сообщение о том, что мужчина, который пытался перепрыгнуть через забор Петропавловского кладбища, наткнулся на острый штырь металлической ограды могилы. 

Он не смог самостоятельно освободиться и стал звать на помощь.

Сотрудникам МЧС пришлось срезать штырь ограды специальным оборудованием, сообщается на сайте МЧС Беларуси.

Пострадавшему тридцать семь лет. Он доставлен в больницу.

Фото  МЧС Беларуси.

Глава Чаусского района пообещал жителям деревни организовать подъезд к кладбищу

Подъездом к кладбищу и скашиванием травы у снесенных домов интересовались сельчане на встрече с председателем чаусского райисполкома.

Встречи сельских жителей с председателем чаусского райисполкома Дмитрием Акуличем пользуются спросом у граждан, утверждает районная газета “Іскра”

Например, в деревне Вилейка, после приезда Акулича сдвинется с мертвой точки решение таких проблем, как:

  • наладка уличного освещения;
  • скашивание травы на территории снесенных домов;
  • ремонт центральной улицы, по которой невозможно проехать весной;
  • организация проезда к кладбищу.

Последняя задача, для неприхотливых, в общем-то, сельчан самая животрепещущая: “дело все в том, что труба, лежащая через дорогу, провалилась и ее засыпало землей. Воде некуда деваться, поэтому там в сезон дождей дорога не проездная”.

Дмитрий Акулич пообещал все исправить, а заодно дал отрицательную оценку работе председателя сельисполкома.

Фото: районная газета “Іскра”.

Приходится хоронить родственников за десятки километров – жители Тишовки дошли до Исаченко

После передачи кладбища в деревне Тишовка в ведение Могилевского горисполкома жителям самой деревни стало негде хоронить своих родственников.

Про проблему жителей Тишовки, которая расположена практически возле самого Могилева, мы писали еще в июле прошлого года. Два года назад деревенское кладбище передали под управление спецкомбинату, подчиненному Могилевскому горисполкому, который полностью закрыл кладбище. Теперь хоронить жителей деревни тут можно только в пределах уже существующих семейных участков, всем остальным придется “упокоиться” на кладбищах в 30 километрах от родной деревни. 

Вопрос, поднятый полгода назад, сейчас дошел до разбирательства на уровне председателя облисполкома Анатолия Исаченко – сообщает «Беларусь сегодня».

На разбирательстве председатель городского исполнительного комитета Могилева Александр Студнев и начальник главного управления жилищно-коммунального хозяйства Могилевского облисполкома Татьяна Касаткина сказали, что они “в курсе ситуации и намерены решить проблему уже к октябрю”. То есть, еще через полгода. 

Примечательны использованные могилевскими чиновниками формулировки. Вопрос планируют закрыть так, чтобы “и горожане были довольны и сельчанам хватило бы мест для погребения близких”. Спрашивается, а чем могут быть недовольны горожане? Желанием деревенских покоиться в трехста метрах от родного дома, вместо тридцати километров? 

Татьяна Касаткина не преминула заявить, что примыкающие к городу кладбища, «по требованию времени должны быть аккуратными». Вообще-то кладбища должны быть аккуратными всегда и лозунг «время выбрало нас» здесь не совсем уместен.

Фото из открытых источников

У Магілёве пашыраць лаўсанаўскія могілкі

Сёлета працы на Паўднёва-Усходніх (лаўсанаўскіх) могілках Магілёва будуць весці ў дзве чаргі, у выніку яго плошча стане большая

У першую чаргу будуць праведзены будаўніча-мантажныя працы, якія павінны завяршыцца да канца жніўня. Затым будзе падрыхтавана адпаведная праектная дакументацыя, пасля чаго пачнецца этап будаўнічых работ.

Падрадчыкам на аб’екце выступае будаўнічая арганізацыя “Аблдарбуд” – паведамляе телэграм-канал ” Магілёў – мой горад”.

А яшчэ сёлета рэканструкцыя закране Цішоўскія могілкі ў Магілёўскім раёне.

Фота ілюстратыўнае

Жыхары Цішоўкі просяць пашырыць закрытыя могілкі – хаваць прыходзіцца за 30 кіламетраў ад вёскі

Жыхары вёскі Цішоўка Магілёўскага раёна скардзяцца на забарону пахаванняў на адзіных вясковых могілках – паведамляе раённая газета “Прыдняпроўская ніва”. Вёска знаходзіцца на самым ускрайку абласнога цэнтра і мясцовыя могілкі пару гадоў таму былі перададзеныя на баланс Магілёўскаму гарвыканкаму – дакладней, спецкамбінату, што падпарадкоўваецца выканкаму. А ўжо магілёўская ўлада вырашыла цалкам закрыць для пахаванняў могілкі ў Цішоўцы.

– Душа баліць за тое, што тут пахаваны нашы родныя і блізкія людзі. Нашыя могілкі знаходзяцца ў 300 метрах, і не хацелася б, каб нас – мяне і маіх аднавяскоўцаў, калі прыйдзе час, хавалі за 30 кіламетраў. – звярнуўся ў рэдакцыю выдання адзін з мясцовых жыхароў. 

Вяскоўцы накіравалі ў раённую прэсу зварот пра пашырэнне могілак у Цішоўцы, каб тут зноў стала магчымым пахаванне памерлых. Пакуль жа, паводле заканадаўства, пахаванне магчымае толькі на ўчастках радні, пры наяўнасці дастатковага месца.

Фота з адкрытых крыніц

Пад Крычавам не закрываюць могілкі, а збіраюцца пашыраць

Крычаўскім камунальшчыкі збіраюцца пашырыць тэрыторыю могілак каля вёскі Глушнева, упарадкаваўшы іх, бо гарадскія могілкі практычна ўсе зачынены. Пры гэтым па Крычаве наадварот ходзяць чуткі аб закрыцці загарадных могілак.

Апошнім часам сярод крычаўлянаў папаўзлі чуткі, што загарадныя могілкі каля вёскі Глушнева збіраюцца зачыняць. І некаторых жыхароў Крычава гэта пытанне вельмі ўстурбавала, бо практычна ўсе гарадскія могілкі афіцыйна зачынены ці ўжо вельмі блізка да такога статусу. Фактычна на ўсіх гарадскіх могілках нельга хаваць людзей, не ўлічваючы калі чалавека хаваюць каля яго бацькоў ці блізкіх сваякоў.

Ледзь не адзіныя могілкі ў горадзе, дзе працягваюць адпраўляць у апошні шлях людзей – яўрэйскія могілкі. Гэты працэс знішчае старыя ўнікальныя надмагіллі, якія носяць гісторыка-культурную каштоўнасць для мінуўшчыны Крычава, пра што раней пісалі mogilev media.

Як паведамляе раённая газета “Крычаўскае жыццё”, чуткі пра закрыццё загарадных могілак аказаліся надуманымі і безпадстаўнымі. Больш за тое, камунальныя службы будуць працаваць над пашырэннем могілак у раёне вёскі Глушнева. Прычым сёлета распачнецца не толькі іх тэрытарыяльнае пашырэнне, але і праца па добраўпарадкаванню, а таксама прылеглай да могілак тэрыторыі.

Фота ілюстрацыйнае і mogilev media.

Дошкі вырвалі, накідалі смецця, крыжа няма – драўляная капліца на крычаўскіх могілках зноў пад пагрозай

Гісторыя з драўлянай капліцай пачатку ХХ стагоддзя ў Крычаве працягваецца. Нягледзячы на тое, што ў канцы 2022 года яна была прыбрана, прайшло поўгады і смецце ўнутры драўлянага помніка з’явілася зноўку.

Пасля рэзананснай публікацыі mogilev.media ў кастрычніку мінулага года пра каплічку на праваслаўных могілках у Крычаве, якую ператварылі ў сметніцу, адбылася рэакцыя мясцовых уладаў. Праблему, паднятую ў нашым матэрыяле заўважылі і як вынік – прыбралі ўнутры драўлянай каплічкі смецце. Больш за тое, каб ніхто не мог больш засмечваць помнік мясцовага значэння, камунальныя службы забілі ўваход драўлянымі дошкамі, пра што таксама паведамлялі mogilev.media. 

Прайшло толькі поўгады, але праблема зноў актуалізавалася. Частка драўляных дошак, якімі забілі ўваход ў каплічку, была выламана, а ўнутар культавага збудавання зноў пачалі закідваць смецце. На дадзены момант унутры капліцы валяецца надмагільны мармуровы помнік і спілаваныя дзве бярозавыя калодкі. У далейшым смецця будзе яшчэ больш, бо ўвайсці ў драўлянае стогадовае збудавання можна з лёгкасцю, як і насмеціць там.

З’явілася і яшчэ адна праблема. На самым версе чатырохскатнага даха капліцы да нядаўняга часу знаходзіўся невялікі драўляны крыж, які сведчыў пра культавае значэнне збудавання. Сёння на версе капліцы крыжа няма, ён згубіў сваю гарызантальную перакладзіну і цяпер выглядае простай вертыкальнай палкай наверсе драўлянага помніка. 

Фота: mogilev.media

Старшыня сельсавета на Краснапольшчыне расшукала звесткі пра салдата і ўсталявала яму помнік

На могілках вёскі Забор’е Краснапольскага раёна ўстанавілі гранітны надмагільны помнік маладому салдату, якія загінуў падчас Вялікай Айчыннай вайны.

Больш за год таму на могілках вёскі Забор’е было знойдзена пахаванне дзевятнаццацігадовага мясцовага салдата – Васіля Кажамякі. Было вядома, што ён гераічна загінуў у 1944 годзе пры вызваленні Быхаўскага раёна і фарсіраванні Дняпра. Аднак больш інфармацыі не было ніякай. Зараз, практычна праз восем дзясяткаў год пасля страшнай вайны, усё больш складана знаходзіць сведкаў тых падзей і здабываць архіўныя звесткі.

Дзякуючы настойлівасці і ўпартасці старшыні Яноўскага сельсвавета Лагуцінай Наталлі, якая занялася грунтоўнымі росшукамі, дадаковая інфармацыя аб загінулым маладым салдаце знайшлася. 

Старшыня сельсавета праявіла сябе як сапраўдны сышчык і знайшла стрыечную пляменніцу загунілага салдата. Аказалася, што яна пражывае ў гарадскім пасёлку Шуміліна на Віцебшчыне. Пасля была знойдзена старонка ў сацыяльнай сетцы пляменніцы Кажамякі, з якой  даведаліся, што яна працуе ў адным з дзіцячых садкоў Шуміліна. Знайшоўшы ў  інтэрнэце тэлефон установы адукацыі, Лагуціна спытала каардынаты пляменніцы, каб потым стэлефанавацца з ёй самой. 

Пагаварыўшы непасрэдна з пляменніцай Васіля Кажамякі, высветліла, што тая забрала з дому сваёй цёткі (і маці салдата) партрэт Васіля на памяць. Гэты партрэт быў вельмі дарэчны, бо як насамрэч выглядаў загінулы салдат Кажамяка дагэтуль не ведалі. У выніку фотапартрэт быў адсканаваны і дасланы старшыні сельсавета – паведамляе краснапольская раёная газета “Чырвоны сцяг”. 

Урэшце старанна сабраныя матэрыялы паказалі, што звесткі пра салдата, якія былі ўказаныя на надмагільнай таблічцы раней, не адпавядалі рэчаіснасці.

Каб усталяваць чорны гранітны помнік з вялікім партрэтам Васіля Кажамякі трэба былі нямалыя фінансавыя выдаткі. Хоць пахаванне знойдзена больш года таму, аднак пошук фінансаў на помнік краснапольскаму салдату ўвянчаўся поспехам толькі цяпер. У зборы сродкаў для набыцця і ўсталявання помніка Яноўскаму сельсавету дапамагла Магілёўская абласная калегія адвакатаў.

Фота: “Чырвоны сцяг”

У Бабруйскім раёне адкрылі помнік даярцы

На могілках вёскі Забалацце Бабруйскага раёна адбылося ўрачыстае адкрыццё помніка на магіле Александрыны Сакун – даяркі фермы, якая за працоўныя дасягненні атрымала званне Героя Сацыялістычнай Працы.

Ва ўрачыстым мерапрыемстве прыняла ўдзел кіраўніцтва раёна, аднавяскоўцы і сваякі Александрыны Сакун. Багаслужэнне над магілай Героя Сацыялістычнай Працы правёў настаяцель храма Святой Жываначальнай Тройцы іераманах Елісей – паведамляе бабруйская раённая газета “Трыбуна Працы”.  

Александрына Сакун нарадзілася ў 1932 годзе і застала ваеннае ліхалецце. Яна рана пасталела і ўжо ў 17 год пачала самастойную працоўную дзейнасць у мясцовым калгасе. Ужо праз некалькі год працы камсамолка Сакун была адной з лепшых у раёне па надоям. 

У час шостай пяцілеткі вясковая працаўніца сталася ўжо рэкардсменкай па надоям па ўсяму БССР. Урэшце за выбітныя поспехі, дасягнутыя ў справе развіцця сельскай гаспадаркі, Александрыне Рыгораўне Сакун у 1958 годзе было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы. Гэта быў зорны час простай калгасніцы з Бабруйшчыны. 

Пражыла Сакун доўгае жыццё, не стало яе на дзевяностым годзе жыцця ў лістападзе 2021 года.  

Фота “Трыбуна Працы”