Tag: славгород

Галоўны рэдактар слаўгарадскай газеты паказала школьнікам найкарацейшы шлях да ШІ

Навіна ад

Галоўрэд слаўгарадскай раёнкі Вікторыя Гарадзецкая, якая пастаянна пазычае ідэі ў нейрасеткі, вучыла дзяцей мысліць самастойна. 

Пра Вікторыю Гарадзецкую, што ўзначаліла газету «Прысожскі край» пасля дзясяткаў гадоў напружанай працы першым сакратаром слаўгарадскай ячэйкі БРСМ, мы распавядалі не раз. Актывістка вядомая тым, што любіць спяваць і ствараць тэксты для газеты, якія на 90 працэнтаў напісаныя чатам GPT. Пасля таго, як mogilev.media некалькі разоў злавілі Гарадэцкую за гэтым заняткам, галоўрэд зайшла з козыраў і закрыла доступ да капіравання старонак ведамаснага сайта газеты «Прысожскі край». Гэты чыста дзіцячы і зусім бескарысны з пункту гледжання карыстальнікаў учынак сведчыць не толькі пра ўзровень ведаў Вікторыі Гарадэцкай у справах камп’ютарных, але і пра тое, што праўладныя СМІ Магілёўшчыны баяцца пільнай увагі незалежнай прэсы да сваіх «цяп-ляп» артыкулаў.

А верная сяброўка штучнага інтэлекта тым часам адправілася да школьнікаў 9 «Б» класа СШ №2 на «інтэрактыўную перазагрузку». Толькі ў адным Гарадзецкая аказалася правай, калі вешала падлеткам лапшу на вушы – “цифровой след, как и печатное слово, остается навсегда”. Што, уласна кажучы, для галоўнай акулы слаўгарадскай журналістыкі, факт вельмі сумны.

Вынік сустрэчы яшчэ раз паказаў, што суровую школу БРСМ Гарадзецкая прайшла не дарма: “ученики 9 «Б» на общем собрании постановили: их класс должен быть обязательно подписан на «РАЙОНКУ»”.

Вынікі свайго дыялогу з навучэнцамі Вікторыя Гарадэцкая неадкладна адлюстравала ў чарговым артыкуле, выдаўшы новы перл, відавочна, абышоўшыся без GPT – “перо журналиста дополняется искренним интересом нового поколения”. Вось такое друкаванае слова, пра якое так і падмывае сказаць некалькімі непрыдатнымі да друку словамі.

Фота раённай газеты «Прысожскі край».

Эра беспакаранасці ў Слаўгарадзе прайшла – на Мар’іным Уцёсе ўсталявалі фотапасткі

Навіна ад

Жыхарам Слаўгарада больш не дазволяць смеціць у зоне адпачынку, а звярам і птушкам – расцягваць смецце.

За людзей і звяроў вырашыў узяцца старшыня Слаўгарадскага райвыканкама Андрэй Кажамякін на чарговым пасяджэнні штаба па добраўпарадкаванню.

Ён быў да глыбіні душы абураны тым, што банер «Захаваем родны лес», усталяваны ў месцы адпачынку з паэтычнай назвай Мар’ін Уцёс, ігнаруецца і двухногімі адпачывальнікамі, і ляснымі братамі меншымі.

Райвыканкам зайшоў з козыраў – на кантэйнеры ўсталявалі накрыўкі, каб птушкі і звяры не маглі расцягваць смецце па лесе.

Адпачывальнікам таксама цяпер не атрымаецца схавацца ад усевідушчага вока штаба па добраўпарадкаванню – на Мар’іным Уцёсе ўсталявалі відэаназіранне і фотапасткі.

Раённая газета дакладна абазначыла сітуацыю ўсяго трыма словамі – эпоха беспакаранасці прайшла. Якая там ужо эпоха… Калі гаворка пра Слаўгарад, дык гэта была цэлая эра. Цяпер – усё з чыстага аркуша.

Як кажуць, любіце прыроду, маць вашу!

Фота газеты “Прысожскі край”.

У Слаўгарадзе правялі сустрэчу з пажылымі камсамолкамі

Навіна ад

Слаўгарадскія камсамолкі часоў СССР спрабавалі распаліць агеньчык у сэрцах моладзі. Падаецца, не атрымалася.

У Слаўгарадскім цэнтры дзіцячай творчасці правялі сустрэчу, прысвечаную 107-й гадавіне камсамола. Дата не круглая, таму і сустрэча прайшла вяла і без агеньчыка.

Школьнікам паказвалі чорна-белыя савецкія фатаграфіі, спрабуючы зацікавіць іх адчайным выглядам камсамольцаў-добраахвотнікаў, дзеля большага пераканання дэманстравалі старую байцоўку студатрада і нават спявалі камсамольскія песні.

Аднак, наладзіць масты паміж мінулым і будучыняй, мяркуючы па тварах падлеткаў на фота з месца падзей, не ўдалося.

Удзелам у капанні мёрзлай зямлі для вузкакалейкі і датычнасцю да пераносу цэглы на будоўлях, хай сабе і тры разы вялікіх, моладзь ужо не зацікавіш.

Ды і пераконваць юных беларусаў у тым, што БРСМ дасць ім пуцёўку ў жыццё, бессэнсоўна.

Школьнікі занадта прасунутыя і цудоўна разумеюць, што пуцёўку ў жыццё можа даць толькі прэстыжная адукацыя, веданне замежных моў і, па магчымасці, пераезд у краіну, дзе ўсё гэта сапраўды мае вагу.

Фота газеты “Прысожскі край”.

Наливайко в Пропойске собирал кадровиков

Навіна ад

Начальникам кадровых служб области поставили в пример славгородский “Красный пищевик”, который выпускает 58 наименований мармелада.

В Славгороде прошел областной семинар-практикум «Кадровый потенциал как фактор эффективности социально-экономического развития региона». 

Руководил мероприятием в бывшем Пропойске инспектор по Могилевской области Сергей Наливайко.

Компетентность кадровых служб изучали на примере ПТПУП «Красный пищевик – Славгород» и памятника природы республиканского значения «Голубая криница».

Заметим, что успехи предприятий, производящих сладости, притягивают чиновников, как мощные магниты.

Так, недавно председатель “палаты депутатов” Игорь Сергеенко расхваливал бобруйский зефир и давал неуместные советы, касающиеся того, как усовершенствовать бренд. 

Аналогичная ситуация и со славгородским мармеладом: кажется, что чем меньше чиновники будут его изучать, тем больше видов мармелада будет выпускать предприятие.

Но вот, почему помощник Лукашенко по Могилевской области Сергей Наливайко и его инспектора упорно не желают изучать кадровый потенциал убыточных колхозов – загадка могилевского чиновничества.

Фото “Могилевские ведомости”.

Славгородская “Белая Русь” “подарила” детям самолетик

Навіна ад

В Славгороде усовершенствовали игровую площадку детского сада №3. 

“Яркий и современный «самолетик» стал подарком для малышей от районной организации РОО «Белая Русь» в рамках года благоустройства”, пишет районная газета.

Поздравительное слово говорила председатель районного совета назначенных “депутатов” и она же председатель славгородской районной организации «Белая Русь» Светлана Езерская.

Из-за дежурных лозунгов о процветании страны, всеобщего благоденствия и решающей роли года благоустройства в судьбе каждого беларуса, нельзя было понять, какое отношение имеет “Белая Русь” к конкретному самолетику.

Партия, конечно, провластная, но денег у нее вряд ли больше, чем на самолетик бумажный. 

Похоже, что роль Езерской и ее однопартийцев в установке самолётика с клеймами “Белой Руси” на крыльях и фюзеляже, свелась к фотосессии на его фоне.

Этот способ популяризации “Белой Руси” в народе пока самый действенный.

Фото славгородской районной газеты.

Жыхарка Слаўгарада жыве ўжо свой 102 год – яе жыццё, гэта вайна, дзеці, праца

Навіна ад

Нарадзіўшыся ў простай сялянскай сям’і, жанчына прайшла пакручасты жыццёвы шлях даўжынёй у цэлае стагоддзе.

Ганна Акуленка нарадзілася ў сялянскай сям’і ў вёсцы Церахоўка, якая на той час была досыць вялікім паселішчам ды налічвала больш за 800 чалавек. Аднак час быў цяжкі: калектывізацыя, рэпрэсіі, вайна. З малых гадоў жанчына дапамагала бацькам у хатніх справах, нарыхтоўвала з імі сена, а таксама апрацоўвала калгасныя «соткі». Вучыцца Ганне Акуленцы, як і многім яе аднавяскоўцам, як след не давялося. Падлеткам яна пайшла працаваць у мясцовы калгас, а менавіта на ферму даяркай.

Праца ў “светлай краіне Саветаў” на той час была катаржнай. Усё рабілі ўручную: даілі кароў, нарыхтоўвалі ім корм, вывозілі на цялежках арганіку, ды і шмат чаго яшчэ рабілі. Працавалі ад світання да змяркання, без выходных і перапынкаў на абед. Калі жанчане споўнілася 17 год, то пачалося ваеннае ліхалецце. Пра нямецкую акупацыю і вайну жанчына не асабліва любіць узгадваць, бо ў гэты час даводзілася перажываць холад і голад, а таксама заўсёдную боязнь страціць жыццё.  

У пасляваенны час жанчына разам з мужам выхавала шасцярых дзяцей. Ганна Акуленка нават мае дзве дзяржаўныя ўзнагароды – ордэны маці-гераіні. Яе муж адыйшоў у іншы свет, калі яму было ўсяго 54 гады і з гэтага часу Ганна Цімафееўна жыла ўдавой. 

Калі жанчына сышла на пенсію, то працягвала працаваць дома. Да 75 гадоў трымала карову, сама нарыхтоўвала для яе сена. Адразу за плотам яе дома быў луг. Там яна касіла траву, сушыла яе, а потым на спіне пераносіла ў хлеў. 

“Яна вельмі любіла вязаць для нас шкарпэткі. Да 95 гадоў стукала спіцамі. Рабіла гэта хутка і вельмі акуратна. За дзень у яе выходзіла пара. У кожнага з нас такіх пар назбіралася па цэлай торбе. Калі надыходзяць маразы, мы іх апранаем і з задавальненнем носім. Сагравае не толькі іх цяпло, але і матчын клопат, з якім яна іх майстравала” – цытуе словы адной з дачок слаўгарадскай маці-гераіні выданне slavgorod.by. 

Нягледзячы на тое, што дочкі Ганны Акуленкі самі ўжо даўно на пенсіі, яны клапоцяцца пра сваю маці-доўгажыхарку, ствараючы ёй камфортныя ўмовы пражывання ў старасці. 

Фота slavgorod.by

Славгородские милиционеры притворились мошенниками и обманули бабушку

Навіна ад

Необычный эксперимент правоохранителей Славгорода показал, что телефонным мошенникам в районе доверяют.

Сотрудники Славгородского РОВД позвонили местной пенсионерке, представились установщиками домофонов и уговорили женщину заказать дополнительные ключи.

Ключи пенсионерке были без надобности, но она с готовностью продиктовала экспериментаторам данные своего паспорта и ответила на их SMS.

После этого  милиционеры пришли к доверчивой пенсионерки провели с ней профилактическую беседу. Историю с неудачным экспериментом они выложили в “Тик-ток”.

Интересно, что эксперимент был задуман совместно с газетой “Прысожскі край”, главный редактор которой, Виктория Городецкая, известна тем, что всю сознательную жизнь проработала первым секретарем славгородского БРСМ.

Она попала в редакцию тогда, когда пребывание в БРСМ стало невозможным по возрасту. Сейчас тексты в газету за нее пишет чат GPT.

Фото: скриншот видео “Так-ток”.

Сложно о простом – упражнения с чатом GPT в Славгороде продолжаются

Навіна ад

Славгородская районка попыталась пространно объяснить, зачем нужно клеймить скот. Текст, сочиненный искусственным интеллектом, можно было бы заменить парой внятных предложений.

Главный редактор славгородской районной газеты Виктория Городецкая продолжает экспериментировать с искусственным интеллектом. Пока без видимых успехов – статья о пользе клеймения животных снова, на 90 процентов написана чатом GPT, причем о клеймении, как таковом, там сказано очень мало. Текст представляет собой нагромождения лозунгов о:

  • государственной поддержке фермерских хозяйств;
  • динамичном развитии сельского хозяйства Беларуси;
  • росте численного поголовья КРС;
  • стабильности и процветании хозяйства и района.

Похоже, единственная мысль, которая не принадлежит ИИ, заключается в том, что клеймение животных влияет на благополучие семьи. Вряд ли чат GPT способен на такой сомнительный вывод.

На самом деле, польза от клеймения действительно есть. Оно позволяет в какой-то мере тормозить процесс развала сельского хозяйства Беларуси и сопутствующих этому повальному воровству и очковтирательству на предприятиях АПК.

В том числе и в Славгородском районе, где экспериментируют не только с искусственным интеллектом, но и со служебным подлогом.

Фото иллюстратівного характера из открытых источников.

Статьи для славгородской “районки” пишет искусственный интеллект

Навіна ад

Главный редактор газеты “Прысожскі край” заказывает тексты о жизни района у чата GPT. В этот коллективный труд Виктория Городецкая вкладывает только 11 процентов собственных мыслей. Это – фамилии славгородских чиновников.

Из БРСМ – в районную газету

Повествования славгородской районной газеты, особенно те, что пишет ее главный редактор, всегда отличались чрезмерной высокопарностью и псевдопатриотизмом.

Такой журналистский стиль можно было объяснить странным кадровым решением славгородских властей, которые назначили главой печатного органа райисполкома местную активистку, имеющую весьма туманное представление о журналистике.

Виктории Городецкой  сорок пять лет. Свою карьеру она начала со скромной должности руководителя театрального кружка в доме детского творчества. Уже через год работала в славгородском районном комитете ОО «Белорусский патриотический союз молодежи». 

Вот основные вехи ее биографии:

  1. С 2002 по 2007 годы заведовала отделом радиовещания редакции районной газеты. 
  2. В 2005-м, скорее всего заочно, окончила УО «Белорусский государственный университет культуры и искусств».
  3. С 2007 года была  первым секретарем Славгородского районного комитета ОО «Белорусский республиканский союз молодежи».
  4. В 2024 году, из-за возрастных ограничений в БРСМ, была назначена главным редактором районной газеты.

Городецкая, как любой культработник, любит петь, а как опытная активистка – пускать пыль в глаза начальству. А вот с журналистикой отношения у нее не сложились. Тут главному редактору на выручку и пришел чат GPT.

Когда нет собственных мыслей

Искусственный интеллект помог ей избавиться от творческих мук и выдавать на гора тексты, пестрящие фразами вроде “в заснеженную февральскую пору, среди спокойствия и простора деревни Красный Восход”.

Виктория Городецкая -1

В статье об августовской учительской конференции в Славгороде, Виктория Городецкая придала тексту, написанному ИИ, местный колорит, вставив в него лишь фамилии действующих лиц.

Любой желающий может проверить это, вставив творение Городецкой в окошко ресурса проверки уровня искусственного интеллекта в тексте и увидеть то, насколько низок уровень интеллекта Виктории Владимировны в сравнении с ее виртуальным помощником.

Использование современных технологий, особенно в таких отсталых районах, как Славгородский, конечно, дело похвальное.

Однако, там, благодаря Городецкой, похоже сбываются самые худшие опасения сторонников теорий заговора – власть над присожским краем захватывает искусственный интеллект. 

Фото: скриншот сервиса проверки использовании ИИ.

П’яны жыхар Слаўгарадчыны душыў маці, калі бабуля стукнула яго кастылём

Навіна ад

Сямейную драму ў Слаўгарадскі раёне апісвае звязаны з сілавікамі Тэлеграм-канал. 33-гадовы сельскі жыхар быў дома п’яны і не вытрымаў папрокаў сваёй 52-гадовай маці. Жанчына патрабавала ад сына кінуць піць. Сын накінуўся на маці і пачаў яе душыць. На крыкі выбегла бабуля і стукнула ўнука кастылём так, што хлопец адчапіся ад маці і пераключыўся на бабулю, пачаўшы душыць ужо яе. Вызваленая, такім чынам, маці выскачыла з дома і выклікала міліцыю.

Фота ілюстрацыйнае