Директор фонда, причастного к принудительному перемещению украинских детей, выступил в Могилеве

Алексей Талай провел мотивационную встречу со студентами Могилевского государственного университета. Паралимпиец учил студентов преодолевать препятствия.

На встрече с Алексеем Талаем, студенам МГУ имени Кулешова показывали фильм о жизни известного паралимпийца и директора благотворительного фонда.

Сам Талай рассказывал могилевской молодежи о том, “как заново учился жить, бороться и побеждать”.

Однако, при всем уважению к Алексею Константиновичу, нельзя не отметить то, что созданный им фонд, замешан в незаконной депортации детей из оккупированных территорий Украины.

На аналогичной встрече, которая прошла в смоленском ВУЗе 30 сентября Талай тоже напутствовал юных смолян и там уже не выбирал выражений, когда обижался на санкции, введенные против его фонда: «за то, что осмелились помочь русским людям на Донбассе, поехать туда, без «разрешения» киевской хунты, а до этого собрать по всей Белоруссии гуманитарную помощь, а после – лечить детей в нашей республике… Но это мой путь».

Этот путь Алексея Талая трудно сравнивать с крестным путем Христа, хотя бы потому, что:

  • “заслуженный миротворец” называет законно избранное руководство суверенной страны хунтой;
  • “оздоровление” украинских детей, проводимое фондом Талая, носит отчетливый милитаристский характер: их водят на экскурсии в силовые ведомства, проводят мастер-классы по стрельбе.

Кроме того, при всей благотворительности и независимости фонда Талая с ним активно сотрудничают люди, близкие к Лукашенко и одновременно имеющие уголовное прошлое.

Фото “Могилевские ведомости”

Могилевских студентов призывали стучать друг на друга

В МГУ имени А. А. Кулешова студентов обучали доносить на политически неблагонадежных товарищей.

В Могилеве повышали качество воспитательной работы со студентами. Занимался этим оперуполномоченный криминальной милиции Владислав Соколов.

Он “подчеркнул необходимость выявления интернет-чатов и лиц, распространяющих такую информацию, а также мер по защите молодежи от негативного влияния сети”.

Проще говоря, Соколов призвал студентов стучать на товарищей, которые заглядывают на деструктивные интернет-ресурсы.

Ну, а поскольку нынче все ресурсы, кроме государственных, в Беларуси являются деструктивными, а студенты все-таки одна из самых прогрессивных групп общества, то доносительство, по мнению оперуполномоченного, должно стать нормой жизни могилевского студенчества. 

В пресс-релизе также сообщается, что “встреча стала шагом к укреплению взаимодействия между учебным заведением и правоохранительными органами”.

Как говорится, уголовный розыск – лучший друг трудящихся.

Фото ведомственного сайта МГУ.

Могилевским студентам рассказали о счастье иметь ядерное оружие

Известный пропагандист Вадим Гигин выступил перед могилевскими студентами с рассказом о необходимости иметь в Беларуси российское ядерное оружие.

Как пишут источники, 8 сентября на встречу с Гигиным в МГУ имени А.А.Кулешова собрали полный зал студентов, рассчитанный на 500 посадочных мест. Официально мероприятие называлось “Диалоговая площадка республиканской информационно-просветительской акции “Беларусь адзіная”. 

Выступая в качестве главного спикера Гигин доказывал, что “размещение российского тактического ядерного оружия в Беларуси – это большое благо, а отечественные ракетные технологии обеспечивают стране мир”. 

При этом Гигин, конечно, не сказал, что размещение российских тактических ядерных вооружений в Беларуси повышает риск эскалации и делает белорусскую территорию приоритетной военной целью. Именно чтобы избежать этого, когда-то после развала СССР Беларусь отказалась от ядерного оружия. Но теперь у лукашенковских властей мода на войну, а значит, можно сделать всю страну военной целью.

Фотоснимок: Mayday

На Могилевщине не хватает рабочих рук, но студентов везут на работу в Якутию

Студенты из Могилева этим летом работают на «малом БАМе» в Якутии, тогда как в Беларуси не хватает строителей и слесарей, и страна расширяет список профессий для иностранцев, чтобы закрыть дефицит кадров.

Студенческий строительный отряд «Титан» имени Героя Советского Союза В.Г. Владимирова из Белорусско-Российского университета этим летом отправился в далекую Якутию. Об этом написал провластный телеграм-канал “Могилев – мой город”. Там молодые могилевчане будут трудиться на реконструкции «малого БАМа» — им предстоит отремонтировать более 50 километров железной дороги среди тайги и познакомиться с жизнью одного из самых суровых регионов России.

Однако дома, в самой Могилевской области, ситуация с рабочими кадрами в строительстве и других отраслях остается сложной. За последние годы регион потерял тысячи специалистов, и строительные организации все чаще сталкиваются с нехваткой людей даже для выполнения базовых работ — от каменной кладки до слесарных и монтажных работ.

С 1 января 2025 года Беларусь официально расширила перечень профессий и должностей, по которым можно нанимать иностранцев или лиц без гражданства в упрощённом порядке. 

Теперь для приема на работу иностранного гражданина по этим специальностям нанимателю достаточно лишь уведомить органы внутренних дел — без дополнительных разрешений и бюрократии. В общем перечне — 41 профессия рабочих и 18 должностей служащих. Для Беларуси это сигнал: кадровый дефицит в базовых отраслях, включая строительство и ЖКХ, продолжает расти.

При всей открытости для приезжих специалистов многие эксперты и жители области задаются вопросом: почему бы не задействовать собственную молодежь? Ведь пока в Могилевской области увеличивается нехватка каменщиков, маляров и слесарей, студенты отправляются в Россию, где ремонтируют дальние железные дороги.

Фото: “Могилев – мой город”

Старшыня Цэнтрвыбаркама заклікаў магілёўскіх студэнтаў чытаць савецкія кнігі

Прафесар Праабражэнскі ў “Сабачым сэрцы” не раіў звяртаць увагу на савецкае друкаванае слова. Старшыні ЦВК Ігару Карпенку бліжэй пазіцыя іншага персанажа – камуністычнага актывіста Швондзера.

На мінулым тыдні ў Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Куляшова прыехаў старшыня Цэнтрвыбаркама, былы лідэр Кампартыі Беларусі Ігар Карпенка. Згодна з інфармацыяй на сайце Магілёўскага абвыканкама, гэта была інфармацыйная сустрэча. 

“Мерапрыемства прайшло ў фармаце дыялогу, і студэнты змаглі задаць пытанні Ігару Васільевічу, якія іх цікавілі. У ходзе абмеркавання былі ўзняты такія тэмы, як ўзрослая цікавасць маладога пакалення да палітыкі, дзейнасць ЦВК па-за электаральнай кампаніяй, важнасць вывучэння гісторыі. Таксама было абмеркавана пытанне грамадзянскай адказнасці моладзі. Напрыканцы сустрэчы старшыня Цэнтральнай выбарчай камісіі Беларусі парэкамендаваў некалькі кніг, абавязковых для чытання, сярод якіх “Маладая гвардыя” і “Як гартавалася сталь” – гаворыцца ў паведамленні.

Як піша Mayday, на сустрэчу нагналі студэнтаў і выкладчыкаў, прычым некаторым навучэнца паручылі задаць патрэбныя пытанні. Сярод іх, зразумела, не магло быць такіх, чаму абавязковым для прачытання павінна быць савецкая прапагандысцкая літаратура, а не напрыклад “Сабачае сэрца” Булгакава, якое добра адлюстроўвала рэчаіснасць часоў усталявання савецкай улады. Магчыма таму, што такі камічны персанаж як камуністычны актывіст Швондзер і цяперашні глава беларускага ЦВК Ігар Карпенка маюць аднолькавы светапогляд, а прафесар Праабражэнскі раіў не чытаць савецкіх газет.

Фота: сайт Магілёўскага аблвыканкама

Счастливы вместе: студенческие семьи со всей страны собрались в Могилеве

В Могилеве стартовал седьмой республиканский конкурс студенческих семей «Счастливы вместе». Этот проект был задуман в стенах Могилевского технологического института. 

На базе Белорусского государственного университета пищевых и химических технологий вновь проходит конкурс «Счастливы вместе». Уже в седьмой раз в нём принимают участие студенческие семьи из всех регионов страны.

Интересно, что идея конкурса зародилась в Могилеве – в легендарном МТИ, который давно славится не только сильной учебной базой, но и яркой внеучебной жизнью: здесь формировались одни из лучших команд КВН и реализовывались самые смелые студенческие инициативы.

Фото: ИА “Могилевские ведомости”.

Правда из третьих рук: в могилевских вузах о войне “свидетельствуют” те, кто на ней не был

Воспоминания о воспоминаниях – в могилевских вузах за неимением реальных ветеранов, “свидетелями” о немецко-советской войне идеологи назначили их внуков.

После 80 лет с момента окончания немецко-советской войны, живых свидетелей того лихолетья осталось немного. Тех же, кто принимал участие в боевых действиях или работал для фронта – еще меньше. Естественно, что и в Могилеве ветеранов войны, которые могли бы рассказать об увиденном и пережитом в 1941-1945 годах, осталось совсем мало. Поэтому накануне Дня Победы 9 мая и после него в учебных заведениях о войне стали рассказывать лекторы, назначенные лукашенковскими идеологами, пишет Mayday.

Так, в Могилевском университете технологий (БГУТ) провели “Душевный диалог” “Вечер живых историй” с участием работницы отдела цифрового образования и одновременно депутатом Могилёвского горсовета Лианой Шустовой. “Вечер живых историй” – это калька с российского проекта, в рамках которого дети ветеранов войны рассказывают о их подвигах.

В БГУТ рассказывала внучка. Лиане Шустовой всего 26 лет и она решила рассказать студентам свои воспоминания о воспоминаниях её предков о войне 1941-1945 годов. Похожие доклады сделали и некоторые студенты.

В Могилевском госуниверситете имени А.А. Кулешова прошла такая же “диалоговая площадка”, на которой декан факультета психологии детства Елена Башаркина рассказала о своём воевавшем дедушке. Для наглядности она принесла его военную гимнастерку (на фото).

Потом о своем деде, участнике ещё советско-финской войны, рассказала и замдекана по идеологии Мария Матюшевская. Правда, ее дед оказался железнодорожником, который эвакуировал материальные ценности и оказался в оккупации. Но потом он ушел в партизанский отряд “Чекист”.

Параллельно председатель совета ветеранов МГУ 68-летняя Татьяна Старовойтова провела информационную встречу, на которой рассказала о студентах и преподавателях этого вуза, которые в 1941 году ушли на фронт.

Всё это, чтобы “не позволить переписать правдивую историю о войне”. Подобные мероприятия организованно прошли во всех могилевских вузах и колледжах.

Напомним, что ранее чем-то схожим очковтирательством занимались горецкие чиновники. Там при посадке деревьев они якобы нашли послание времен Второй мировой войны. Создатели фейка даже не потрудились придать “находке” чуть менее современный вид.

Фото:  Mayday

Дзень у гісторыі. 26 сакавіка. Егіпецкі каляндар. Прэм’ера оперы «Усяслаў Чарадзей». Шэнгенскае пагадненне. Нарадзіліся паэт В.Шніп, палітык Ф. Вячорка.

4241 год да нашай эры. Увядзенне ў Егіпце календара з годам у 365 дзён.

Ужо ў XLIII ст. да н.э. жыхары Дэльты ўстанавілі год у 365 дзён і ўвялі ў 4241 годзе да н. э. каляндарны год такой даўжыні, які пачынаўся ў дзень, калі ўзыход Сірыўса супадаў з усходам сонца на шыраце Паўднёвай Дэльты, з летнім сонцастаяннем і папярэднічаў разліву Ніла.

Год у егіпцян ужо тады складаўся з 365,25 сутак. Аднак у даўжыню свайго года егіпцянамі быў пакладзены цэлы лік дзён – 365. 

Такім чынам, за кожныя 4 гады сезонныя з’явы адставалі ад календара на 1 суткі. Пры адсутнасці высакосных гадоў Новы год праходзіў за 1460 (365×4) гадоў усе сезоны і вяртаўся на пачатковую дату. Перыяд у 1460 гадоў зваўся сотычным перыядам, цыклам, ці Вялікім годам Соціса.

Год дзяліўся на 3 сезоны па 4 месяцы кожны: Час паводкі – ахет – з сярэдзіны ліпеня да сярэдзіны лістапада, Час ўсходаў – пярэць – з сярэдзіны лістапада да сярэдзіны сакавіка, Час засухі – шыму  – з сярэдзіны сакавіка да сярэдзіны ліпеня.

Трэба нагадаць, што старажытны славянскі каляндар таксама меў толькі тры сезоны: вясну, лета і зіму: “Колькі лет, колькі зім!”, “Ад вясны да вясны”. Восень (“пад сень лета”) з’явілася значна пазней.

У 25 годзе да н.э.  устаноўлены Александрыйскі каляндар, сінхранізаваны з юліянскім календаром. Ён захаваў ранейшыя назвы месяцаў, а кожны чацвёрты, высакосны год у канцы дабаўляўся адзін дзень. Да старажытнаегіпецкага календара ўзыходзяць копцкі і эфіёпскі календары, якія да гэтага часу прымяняюцца мясцовымі цэрквамі. Структура егіпецкага календара была запазычаная французскім рэвалюцыйным календаром.

1923 год. У Маскве скончыўся працэс над клерыкаламі-«антысаветчыкамі».

Магілёўскі каталіцкі арцыбіскуп Ян Цепляк (1857–1926) разам з петраградскім К. Буткевічам прыгавораны да смяротнага пакарання. 13 ксяндзоў атрымалі розныя тэрміны зняволення.

К. Буткевіч быў расстраляны, а пад напорам міжнароднай грамадскасці смяротны прысуд Цепляку быў заменены на 10 гадоў пазбаўлення волі. У 1924 годзе ён быў вызвалены з Бутырскай турмы і высланы ў Польшчу, адкуль пераехаў у Рым, затым у ЗША, дзе і памёр у 1926 годзе.

Ян Цепляк у 1908–1917 гадах быў кіраўніком Магілёўскай архідыяцэзіі.

1932 год. Памёр Зігмунд Лазінскі (1870–1932).

Беларускі каталіцкі рэлігійны дзеяч, біскуп  мінскі (1918–1925) і пінскі (1925–1932).

Святар з 1895 года. Быў пробашчам кафедральнага сабора ў Мінску,  прафесарам Магілёўскай духоўнай акадэміі ў Пецярбургу, кіраўніком адноўленай Мінскай архідыяцэзіі (1917–1920), першым біскупам навастворанай Пінскай дыяцэзіі (1925–1932).

У 1909-1911 гадах суправаджаў магілёўскага біскупа Яна Цепляка ў наведванні парафій Расійскай імперыі.

Спрыяў усталяванню беларускай мовы ў касцёле. Арганізатар беларускай каталіцкай семінарыі ў Мінску (пазней пераведзена ў Навагрудак, затым у Пінск).

У 1920 годзе арыштаваны камуністычнымі ўладамі, 11 месяцаў правёў у маскоўскай «Бутырцы», пасля вымушаны з’ехаць у Заходнюю Беларусь.

1940 год. Нарадзіўся Міхаіл Касцюк.

Беларускі гісторык, акадэмік, доктар гістарычных навук, прафесар. Ганаровы архівіст Беларусі. Ганаровы грамадзянін Навагрудскага раёна.

Скончыў Гродзенскі педінстытут.

З 1969 года працаваў у Інстытуце гісторыі АН БССР (дырэктар у 1989–1999 гадах), Інстытуце гісторыі партыі пры ЦК КПБ.

Займаўся даследаваннем сацыяльна-эканамічнай і грамадска-палітычнай гісторыі Беларусі ХХ стагоддзя. Вывучаў гісторыю дзяржаўнага і нацыянальна-культурнага будаўніцтва, пытанні ўсталявання і функцыянавання савецкай сістэмы ўлады, праблемы гістарыяграфіі, крыніцазнаўства.

Аўтар звыш 300 навуковых прац, у тым ліку 14 манаграфій.

З’яўляўся галоўным рэдактарам «Нарысаў гісторыі Беларусi», «Гісторыі Беларусi» ў 6-ці тамах.

Памёр 5 лютага 2019 года.

1942 год. Нарадзіўся Іван Арабейка.

Беларускі паэт.

Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут.

Аўтар вершаў, зборнікаў паэзіі «Услед за сонцам», «Асенні ранак». Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Уладзіміра Калесніка за кнігу вершаў «Сказаць хачу».

Яго вершы друкаваліся ў перакладах на рускую, ўкраінскую і грузінскую мовы.

Ягоная ўнучка Яна Арабейка была арыштаваная 12 лістапада 2020 года ў межах крымінальнай справы разам з 10 іншымі актывістамі студэнцкага руху ў рамках справы студэнтаў і выкладчыкаў ВНУ. Прызнаная палітычнай зняволенай.

1944 год. У Мінску ў гарадскім тэатры адбылася прэм’ера оперы «Усяслаў Чарадзей» М. Шчаглова-Куліковіча на вершы Н. Арсенневай.

Мікалай Шчаглоў-Куліковіч (1893–1969) – вядомы беларускі кампазітар, музыколаг, этнограф, паэт і дзеяч беларускага руху ў эміграцыі, аўтар музыкі гімна на словы М. Багдановіча “Пагоня”, вдзін з арганізатараў Тэатра оперы і балета Беларусі, дырыжор яго сімфанічнага аркестра, дырыжор сімфанічнага аркестра Усебеларускага Радыёкамітэту, музычны рэдактар Беларускага радыё.

Заснаваў у Нью-Ёрку беларускі хор, кіраваў беларускімі хорамі ў Кліўлендзе і Чыкага. Пакінуў вялікую музычную спадчыну.

Тэатр оперы і балета

1958 год. Заснавана Пастаяннае прадстаўніцтва Беларусі пры ААН.

Беларусь з’яўляецца заснавальнікам Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і беларуская дэлегацыя ў ліку іншых дэлегацый, якія прадстаўляюць першапачатковых членаў Арганізацыі, падпісала ў кастрычніку 1945 года ў Сан-Францыска Статут ААН.

Прыняцце Беларусі ў ствараемую глабальную арганізацыю стала прызнаннем міжнароднай супольнасцю ўкладу, які ўнёс беларускі народ у перамогу над фашызмам у Другой сусветнай вайне.

Прадстаўніцтва ААН у Беларусі адкрылася ў 1992 годзе.

1960 год. Нарадзіўся Віктар Шніп.

Беларускі паэт, празаік, перакладчык. Лаўрэат Нацыянальнай літаратурнай прэміі.

Скончыў Вышэйшыя літаратурныя курсы Літаратурнага інстытута імя М. Горкага ў Маскве. Працаваў у часопісе «Беларусь», газетах «Наша слова» і «Літаратура і мастацтва», намеснікам дырэктара выдавецтва «Мастацкая літаратура», галоўным рэдактарам часопіса «Полымя».

Аўтар каля 30 кніг паэзіі і прозы, суаўтар многіх зборнікаў, зборніка казак «Нявеста для Базыля».

Пісаў тэксты для рок-гуртоў, бардаў, эстрадных выканаўцаў.

Віктар Шніп і яго жонка, Людміла Рублеўская

1988 год. У Варшаве ўтвораны заснавальніцкі камітэт Беларускага Аб’яднання Студэнтаў (БАС) у Польшчы.

БАС – беларуская грамадская арганізацыя студэнтаў у Польшчы, якая займаецца грамадска-культурнай, асветнай, выдавецкай, турысцкай дзейнасцю.

БАС быў зарэгістраваны 29 лістапада 1988, 17 снежня 1988 года адбыўся першы з’езд. Гурткі дзейнічаюць у ВНУ Беластока, Варшавы, Гданьска, Любліна, Ольштына, адзін у ЗША.

На лясной паляне Борык каля мястэчка Гарадок Беластоцкага павета з 1990 да 2019 год БАС праводзіў штогадовы фестываль беларускай альтэрнатыўнай і рок-музыкі «Басовішча».

Выступ гурта «Крама» на «Басовішчы-2007»

1988 год. Нарадзіўся Франак Вячорка.

Беларускі грамадзкі дзеяч, журналіст, палітык. Палітычны дарадца С. Ціханоўскай. Сын Вінцука Вячоркі.

Кіраваў укладаннем некалькіх музычных праектаў, каардынаваў праект па дубляваньні замежных фільмаў на беларускую мову, у межах якога былі перакладзеныя «Шрэк 2», «Шрэк 3», «Крымінальнае чытво», «Любоў насамрэч».

Аўтар кнігі «Падарожны Дапаможнік для беларусаў», адзін з ініцыятараў кампаніі «Народны журналіст», вядучы курсаў беларускай мовы «Мова ці кава».

Супрацоўнічаў з Радыё Рацыя, Радыё Свабода, БелаПАН, каардынаваў прасоўванне тэлеканалу Белсат, працаваў у Агенцтве ЗША па глабальных медыях у Вашынгтоне, выкладае ў Еўрапейскім каледжы ў Варшаве, удзельнічаў у праектах дакументальных фільмаў, кінаспектакляў, фільмаў.

1989 год. Упершыню на альтэрнатыўнай аснове ў СССР адбыліся выбары народных дэпутатаў.

Сярод абраных ад БССР (усяго больш за 20) – пісьменнік Алесь Адамовіч (1927–1994), дзяцінства і юнацкасць якога прайшла ў п. Глуша Бабруйскага раёна. У Глушы 9 лістапада 2019 года ўсталяваны помнік А. Адамовічу.

У дэпутаты ВС СССР балатаваўся і А. Лукашэнка, але прайграў В. Кебічу.

1995 год. Пачынае дзейнічаць Шэнгенскае пагадненне.

Пагадненне аб скасаванні пашпартнага і мытнага кантролю шэрагу дзяржаў Еўрапейскага Саюза.

Першапачаткова падпісана 14 чэрвеня 1985 года пяццю еўрапейскімі дзяржавамі (Бельгіяй, Нідэрландамі, Люксембургам, Францыяй, Германіяй). Уступіла ў сілу 26 сакавіка 1995 і спыніла існаванне 1 мая 1999 года, замешчана Шэнгенскім заканадаўствам ЕС.

Сукупная тэрыторыя дзяржаў, якія цалкам ўжываюць Шэнгенскае заканадаўства, і ўдзельнікаў дэ-факта, за вылікам выняткаў складае так званую Шэнгенскую зону, гэта значыць, прастору, на якой перамяшчэнне людзей адбываецца максімальна бесперашкодна, без праводжанага на пастаяннай аснове пашпартнага кантролю.

На сёння ў Шэнгенскай зоне 26 краін.

«Ім гэта падабаецца!». Магілёўскіх студэнтаў кінулі ў палі на моркву, а вучоба іх чакае

У медыйнай прасторы адшукаць публікацыі, ці выпраўляюць студэнтаў Гарвардскага, ці Кембрыджскага ўніверсітэтаў дапамагаць мясцовым фермерам не ўдалося.

А вось, у восеньскую пару ўбачыць беларускіх навучэнцаў на «калгасных палетках» звыклая справа. Тое паўтараецца з году ў год. Адпраўка студэнтаў у палі ўспрымаецца як будзённасць і штораз падкрэсліваецца: «моладзевы дэсант працуе з ахвотаю».

«Хлопцы і дзяўчаты старанныя, працуюць не горш за дарослых, і не чакаюць патуранняў. Да таго ж разумеюць, што ад асабістага ўкладу залежыць агульны канчатковы вынік», – цытуе працаўніка прыгараднай гаспадаркі «Кадзіна» рэсурс Mogilevnews.by.

На тутэйшыя палі «кінулі» студэнтаў Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэту харчовых і хімічных тэхналогіяў ды навучэнцаў Магілёўскага дзяржаўнага політэхнічнага каледжу.

«Кожны год нашы студэнты з задавальненнем ездзяць на ўборку гародніны. Ім гэта падабаецца», – настойвае выкладчык кафедры фізічнага выхавання і спорту ўніверсітэту харчавання Алег Арлоў.

Колькі заробяць за працу студэнты высветліць не ўдалося.

А, ці падабалася чытачам Магілёў.media «гнуцца» у палях замест вучобы? Вашы ўражанні і згадкі пра мінулае абавязкова апублікуем. Допісы чакайма ў [email protected].

фота: mogilevnews.by

Горацкая сельгасакадэмія апратэставала артыкул незалежнага СМІ пра п’янства яе студэнтаў

Навучэнцы акадэміі п’юць па вечарах на беразе ракі Аршанкі, ламаюць таблічкі і разносяць клумбы – суд пастанавіў абвергнуць гэтую інфармацыю.

Артыкул пра праблемы на адным з самых папулярных пляжаў у Горках выйшаў на старонках незалежнага медыярэсурса horki.info гэтым летам. У матэрыяле пад назвай “Выяснили, что нового в этом году на любимой Оршанке, и как работается спасателям” журналісты рэгіянальнага СМІ далі слова старшаму матросу-выратавальніку Сяргею Кажэка. Ён эмацыйна распавёў выданню пра асноўныя цяжкасці, з якімі сутыкаецца выратавальная служба падчас працы на месцах адпачынку.

Сярод іншага, Сяргей Кажэка выказаўся пра паводзіны маладых людзей, якіх ён ідэнтыфікаваў як студэнтаў Горацкай сельгасакадэміі. Прыводзім урывак з абскарджанага матэрыялу з захаваннем мовы і правапісу арыгіналу.

“…самая большая проблема – это студенты. – заявіў выратавальнік Сяргей Кажэка – Они частенько устраивают на берегу пивной бар. На замечания реагируют безразличием, и это в лучшем случае. Чаще вступают в дискуссию, “качают права”, могут даже отправить по известному адресу… Как правило, они приходят ближе к девяти вечера, пьют, едят, развлекаются. По утрам после таких компаний матросы находят на берегу сломанные таблички, мусор, женские туфли, белье. За прошлую неделю они выкопали и сожгли прямо на пляже ограждение наших клумб из автопокрышек. Свернули набок козырек беседки. Пытались вытянуть и передвинуть подальше ограничительные буйки в воде. …ректорат по воспитательной работе нашей академии – займитесь своими студентами. Держать их в рамках просто уже нет сил…”

У адказ на гэтую публікацыю адміністрацыя ўстановы адукацыі “Беларуская дзяржаўная ордэнаў Кастрычніцкай рэвалюцыі і Працоўнага Чырвонага Сцяга сельскагаспадарчая акадэмія” падала ў суд Горацкага раёна Магілёўскай вобласці позву аб абароне дзелавой рэпутацыі.

Горацкі суд вынес рашэнне “прызнаць не адпаведнымі рэчаіснасці і якія ганяць дзелавую рэпутацыю ўстановы адукацыі “Беларуская дзяржаўная ордэнаў Кастрычніцкай рэвалюцыі і Працоўнага Чырвонага Сцяга сельскагаспадарчая акадэмія”” звесткі з матэрыяла horki.info. Адпаведны артыкул незалежнае СМІ размясціла на сваім сайце, а публікацыю “Выяснили, что нового в этом году на любимой Оршанке, и как работается спасателям” адрэдагавала, прыбраўшы адтуль пасаж выратавальніка пра студэнтаў.


horki.info – гэта незалежны рэгіянальны рэсурс, які асвятляе навіны Горацкага, Дрыбінскага і Мсціслаўскага раёнаў Магілёўскай вобласці, а таксама Горацкай сельгасакадэміі. Сайт працуе з 2007 года, а таксама журналісты партала выдаюць папяровую версію, газету “УзГорак”, якая вольна прадаецца ў паштовых аддзяленнях рэгіёна.


Фота: horki.info